Haftalardir suren col sicaklarindan ve eyvah eyvah suyumuz kalmadi ne yapcaz korkularindan sonra bu sabah sonunda oyle bir yagmur yagmaya basladi ki, ilk gok gurultusunun ardindan, uyku mahmurlugundan da dolayi ne oldugumu sasirip soyle bir yerimden sicrayivermisim.Normalde oda penceresi acik yatan sahibe, yagmur yagmaya baslayinca pek umursamadi, pek bir romantik takilir kendisi boyle yagmurun sesini dinleye dinleye uyumaya bayilir - hangimiz kediyiz belli degil yani- fakat sonra yagmur oyle bildigimiz yaz yagmurlari gibi degil paldir kuldur yagiyor, islanmaya baslayinca soylene soylene kapatti pencereyi. Bu arada ben, kedisel gudulerim sayesinde kendimi sudan koruyacak guvenli kiyilara coktan yelken acmistim bile...
Canimin gunlugu, gun gecmiyor ki yeni bir vukuat basima gelmesin. Bu
gun gene mutlu mesut uyuyorum bir kosede, baktim pit pit sahibenin ayak sesleri beni gene minciklamaya geliyor.Pas vermedim tabi, simartacak degilim bu yastan sonra onu, neyse geldi gene orami burami seviyor mincikliyor sonra birden bir ciglik neymis efendim ensemde bir yerde bosluk varmis, bayagi da buyukcene yani neresinden bakarsan bak 3x3cm boyutlarinda. Lisansli panikator oldugu icin hemen bir velveleye verildi ortalik, anne geldi kontrole, zannedersem farkinda olmadan kasinirken oradaki tuyleri yolmusum cunku soylediklerine gore tirnak izleri de varmis. Bunun uzerine hemen merhem alip surduler mikrop kapmasin yara cabuk iyilessin diye. Hayir bir de derler ki kedi poposunu gormus yara zannetmis, ayol ben gayet normal karsiliyorum bu tip kazalari bunlar abartiyorlar, benim popomu gorup yara zanneden asil bu sahibeyle annesi iste!